هیچ وقت تو زندگیم اتاق مخصوص خودم نداشتم
که وسایلش همش مال خودم باشه و طبق سلیقه خودم بچینم شبا هم تا هر وقت خواستم چراغش و روشن بذارم
همیشه برای خودم یه محوطه درست میکردم تو بچگی چادر میکشیدم روش تا بشه درش یادمه الانم زیر پتو برم بیشتر احساس راحتی دارم چون میدونم محوطه پتو مال خودمه
نمیدونم چرا اینا رو گفتم فقط اینکه یکی داره به من ظلم میکنه نمیذاره من زندگی کنم حالا اون آدم خودمم یا کسی دیگه نمیدونم
هیچی نمیگذره فقط از حالتی به حالت دیگه تبدیل میشه
ماها فکر میکنیم که گذشته
همین🚶♂️🚶♂️🚶♂️🚶♂️
زندگی فرصت با هم زیستن است