اینکه کسی دوسم نداره اشکال نداره
اینکه کسی نیس بتونم بهش اعتماد کنم اشکال نداره
اینکه کسی نیس بتونم باهاش بحرفمو حرف دلمم بزنم و بعدش پشیمون نشم اشکال نداره
اینکه تنهام اشکال نداره
اینکه از۳۶۵روز سال ۳۰۰ روزش حالم گرفتس ،خستم،افسردم،وحشیم، اشکال نداره
اینکه دست به هرچی گذاشتم نشد اشکال نداره
اینکه هدف ندارم اشکال نداره
اینکه انگیزه زندگی ندارم اشکال نداره
اینکه آدمای اشتباهی زیادن تو زندگیم
اینکه خودم خیلی سادم
اینکه اصلا باهوش نیستمو استعدادی ندارم
اینکه غصه همه رو میخورم و کسی غصه مو نمیخوره
اینکه همه رو دوست دارم و کسی دوستم نداره
ایناهم اشکال نداره
اگه این همه اشکال نداره پس چرا باز از بی معرفتی آدما
از سو استفاده شون، از اینکه حرفشون با عملشون یکی نیس
از اینکه فکر میکنی با یکی خیلی صمیمی هستی ولی بعد میبینی اون همچین فکری نداره شوکه میشی
از اینکه آدما پول براشون خیلی مهم تره پول داشته باشی آدم خوبی هستی.
از اینکه چرا هرچی میخوای نمیشه و کلی چیزای دیگه خیلییییییی چیزای دیگه
باز دلت میگیره رو بغض میکنی و میخوای یه گوشه بشینی ساکت و کسی کاری به کارت نداشته باشه
و سعی کنی بخوابی و اصلا فکر کنی این زندگی کلش خوابه و قراره یه روز از خواب بیدار شی و ببینی عههه اینا همش یه کابوس زشت بود
چقدر خوب که بلند شدم چقدر خوبه که تو این زندگیم انقدر خوشحالم
.............................................................................
دیگه بیزارم از آدما
🚶♂️🚶♂️🚶♂️🚶♂️🚶♂️🚶♂️
زندگی فرصت با هم زیستن است