میدونم ادم باید روی پای خودش بایسته
میدونم باید مستقل بود و رشد کرد
اما من دوست دارم یکی کنارم باشه که اگه خسته شدم اگه افسرده شدم اگه حال ادامه دادن نداشتم
پیشم باشه و کمکم کنه که برگردم به شور و شوق زندگی
میدونم ادم نباید محتاج کسی باشه
اما من دوست دارم یه پایه باشه همیشه کنارم که اگه یه روز اونم خسته شد اونم افسرده شد
من بهش انگیزه بدم
هعی
نمیدونم چرا هر وقت به این چیزا فکر میکنم
فقط همون همکلاسیم میاد تو ذهنم
قدیم یه وبلاگ داشت میتونستم بهش سر بزنم ولی دیگه خیلی وقته اونم بسته
میدونید خیلی حس بدیه بدونی یه نفر نمیخوادت یا اصلا میدونی نمیتونی باهاش باشی باهاش بمونی
اما باز بهش فکر کنی
این وسط یکی باید فدا بشه یکی باید کوتاه بیاد
و فکر کنم اونی که باید اینکارو بکنه منم
اما
اما اینجا ایرانه من نمیتونم ریسک کاری و بکنم که تا عمر دارم پشت سرم حرف باشه
کاشکی هیچ وقت قضاوتی وجود نداشت
کاش مردم به قول سهراب دانه های دلشان پیدا بود
🚶🏻♂️🚶🏻♂️🚶🏻♂️🚶🏻♂️
زندگی فرصت با هم زیستن است