منم مقصرم
شاید اگه فرهنگ و سبک خانوادگیم جور دیگه بود
الان شرایط این نبود
شاید همه چیز اونی بود که میخواستم
نمیدونم
منم مقصرم
شاید اگه فرهنگ و سبک خانوادگیم جور دیگه بود
الان شرایط این نبود
شاید همه چیز اونی بود که میخواستم
نمیدونم
مثلاً
میومد میگفت انقدرررررررر دلم برات تنگ شده
اصلا گور بابای همه شرط و شروطا
بیا فقط باشیم برای هم
برای روزای خوب و بد هم
بشینیم پای درد و دل هم
اما هیچ وقت اینطوری نمیشه
این چیزا مال قصه هاست
مال قیلماست
مال بقیه اس
نه ما
برای ما یکم زندگی زیادی جدیه
یکم زیادی سخت میگیره
اره اینا مال نیس مال بقیه اس مال قصه هاس
اینکه دیگع اینجا کم مینویسم
شاید نشونه خوبی باشه از اینکه
دیگه دارم آزاد میشم از زندان افکارم
و البته بی تفاوت میشم نسبت به همه چیز
هرچی شد شد
اتفاقا از من اجازه نمیگیرن برای رخ دادن
خودشون به وقتش رخ میدن
حالا تو هی زور بزن جلوشو بگیر یا سعی کنی زود تر اتفاق بیوفته
کلا نمیشه
هروقت بخوان میشن
به تو هم هیچ ربطی نداره
تازه اگه دخالتم کنی ممکنه گند بزنی توش
پس بیخیالش.
بشین صبر کن که خودشون رخ بدن
داستان کیک شکلاتی و گذاشتم؟
اگه نذاشتم خودتون سرچ کنید (من دلم کیک شکلاتی میخواد)
الان دیگه کلا چیزی نمیخوام
صبا چشم به هم زدن شب میشه و شبا هم همینطور
فقط میگذره
اوهوم اینطوریاس
میگذره
🚶♂️🚶♂️🚶♂️🚶♂️
همونقدر که وقتی بیدارم دوست ندارم بخوابم
همونقدر هم وقتی خوابم دوست ندارم بیدار شم
جفتشون دوتا زندگی جدا از هم هستند
تقسیم شدن یه آدم به دو قسمت کار سختیه
پس
یا خواب مطلق
یا بیداری مطلق
🚶🏻♂🚶🏻♂🚶🏻♂🚶🏻♂
میدونم ادم باید روی پای خودش بایسته
میدونم باید مستقل بود و رشد کرد
اما من دوست دارم یکی کنارم باشه که اگه خسته شدم اگه افسرده شدم اگه حال ادامه دادن نداشتم
پیشم باشه و کمکم کنه که برگردم به شور و شوق زندگی
میدونم ادم نباید محتاج کسی باشه
اما من دوست دارم یه پایه باشه همیشه کنارم که اگه یه روز اونم خسته شد اونم افسرده شد
من بهش انگیزه بدم
هعی
نمیدونم چرا هر وقت به این چیزا فکر میکنم
فقط همون همکلاسیم میاد تو ذهنم
قدیم یه وبلاگ داشت میتونستم بهش سر بزنم ولی دیگه خیلی وقته اونم بسته
میدونید خیلی حس بدیه بدونی یه نفر نمیخوادت یا اصلا میدونی نمیتونی باهاش باشی باهاش بمونی
اما باز بهش فکر کنی
این وسط یکی باید فدا بشه یکی باید کوتاه بیاد
و فکر کنم اونی که باید اینکارو بکنه منم
اما
اما اینجا ایرانه من نمیتونم ریسک کاری و بکنم که تا عمر دارم پشت سرم حرف باشه
کاشکی هیچ وقت قضاوتی وجود نداشت
کاش مردم به قول سهراب دانه های دلشان پیدا بود
🚶🏻♂️🚶🏻♂️🚶🏻♂️🚶🏻♂️
زندگی فرصت با هم زیستن است