طلوع دوباره

حال غریبی داره این شعر

انگار برای ادم اشناست

یجوریه 

هعی
‌

خیلی خیلی ازش تعریف شنیدم

تازه از روش فیلم هم ساختن

تازه نامزه جایزه اسکار هم شده فیلمش

و اینکه جزو پر فروش ترین کتاب سال بوده

کلا میگن خوبه

شروع کنم ببینم خوبه یا نه

مثل بوف کور صادق هدایت نباشه

باز یه عروسک جدید شروع کردم به بافتن انقدر بافتم بند اول انگشت کوچیکم پایین  یکم پوستش سفت شده

اخیش چقدر خوبه که هوا داره خنک میشه

خیلی عالیه

کاشکی برف بیاد 

که نمیاد

بارون ولی بیاد 

اخیش عاشق این هوام 

کتاب جالبی بود بعضی اتفاقاتش منو یاد اتفاقات تاریخی می انداخت که توی دنیای یا حتی ایران خودمون افتاده

خیلی واقعا کتاب خوبی بود 

واقعا خوب بود 

از خوندن این کتاب  به این نتیجه رسیدم که 

هیچ وقت هیچ وقت  

اون مدینه فاضله که در نظر همه هست 

اتفاق نمیوفته مگر وقتی که واقعا یک فردی بتونه حکومت کنه که هیچ چشم داشتی به مادیات نداشته باشه

که جور ادما به قدرت هم هیچ چشم داشتی ندارن

و درنتیجه هیچ وقت اتفاق نخواهد افتاد 

حداقل در این دنیا همچین چیزی نمیشه 

حتما حتما حتما مطالعش کنید کلا۱۰۰ صفحه بیشتر نیست

چون معمولا کسی نیست که بتونه حرفا و رفتار منو بفهمه 

هرکی هم که نزدیک شده فقط تظاهر میکرده که اره درک میکنه

انقدر غیر قابل فهم میشم گاهی که خودمم نمیفهمم خودمو

البته بدون دوست هم نیستما دوستای زیادی دارم از مدرسه که برام موندن

اما  کلا ترجیح میدم با اوناهم کمنر حرف بزنم

حال الان من جوریه که تا اینجا باهرکی حرف زدم بعد یه مدت خودش ازم دور شده

البته بهتر اینطوری حرف تا عملشون ثابت شده

کسی که میگه تا همیشه همین جورم باهات بعد قهر میکنه

یا میره خب یعنی چی یعنی نتونسته درک کنه دیگه

نتونسته خودشو بذاره جای من 

شاید تنهایی به ادم فشار بیاره لهش کنه ولی بهتره تا اینکه با یه حرف یا حرکت هم خود ادم هم اون طرف  ناراحت شه

اولا خیلی مغرور بودم دیگه در اون حد نیستم اصلا همین کارو خراب کرده

دوست مجازی زیاد دارم البته یعنی داشتم الان تک و توک‌موندن از کسایی که میشناختم اکثرا رفتن نه بخاطر من بخاطر شرایط زندگیشون

خلاصه که تا اینجا تنها یه دوست واقعی دارم که از بچگی باهامه که اونم الان ازدواج کرده و سر گرمه زندگیشه 

اصلا همین شده هر روز این وبلاگ تقریبا اپدیت میشه چون فقط با نوشتن  میتونم حرفامو بگم دیگه کسی نیست 

از الان که به اول مهر فکر میکنم کلافه میشم 

استرس میگیرم  دوستش ندارم نه خودشو نه دانشجوهاشو نکه ادمای بدی باشنا نه ولی فازاشون ۱۸۰ درجه فرق داره خوبیه مدرسه این بود که اکثرا همه مثل هم بودن و دغدغه ها مثل هم نه دانشگاه که یکی از عرشه و یکی دیگه از فرش

شاید کلاسارو بپیچونم که نبینمشون شایدم اتفاقی افتاد و نظرم به کل عوض شد

یه دوستم نداریم یه دل سیر باهاش حرف بزنیم 

اخر نگران نباش برداشت بد کنه یا هر کوفت دیگه ای